Being Busy and accomplishing what?

Ask many Christians today this question,  How much time do you spend with the LORD daily?, and in most probability the answer would be twice we pray. Half an hour in the morning and possibly same time in the evening. One of these might be a family prayer, which would be a 10 minute prayer by each member!

Many of us work in secular jobs, students study in schools / colleges, commute to work and back home and in the meantime spend 12 to 13 hours out of our residence. Some may work overtime, attend special classes etc., hence extending these hours. In a day we sleep somewhere between 6 to 10 hours. Balance available time is what we spend with our family. For home makers, upkeep of the residence and daily cooking, cleaning etc., attending babies' needs, watching TV, gossiping with neighbour...  oh... they would say 24 hours is not sufficient...

Now you may ask, with this hectic schedule, where is the time for prayer?

Ask the parents how their children pray, most of the parents would complain, no prayer time or negligible time spent on prayer. There are families where it becomes a weekly affair, where children either are lethargic to attend church services or don't participate in the church activities. The energy they have for a game of cricket or football, they don't show in church activities.

Of course there are exceptions. But generally this is the case.

Let us first understand the core of this issue. The parents have a greater responsibility to show the children on how to lead a Christ like life. Elder children also carry responsibility for their younger siblings.

Parents, are we being prayerful in our daily activities?

Do we start our day with Prayer? Followed by bible reading? In all activities, be it cooking or getting ready for the work, do we thank God for the gracious providence?

Isn't His providence we get water, vegetables, meat to cook? Aren't there many in the world who couldn't get this?

Jesus asked us to pray for providence of our daily bread. Once provided, don't we have to give thanks before cooking?

How many of us pray before we get on to our two wheeler or car? Or even getting into a bus?

There might be situation where you need to walk a certain distance. Have you thanked the good LORD for strong feet and healthy legs?

At work, many of us find no reason to pray. Our prayers are required to accomplish even our daily routine things.

Understand that Jesus said

"Without me you cannot do anything"

Unless we pray, get the required strength from the LORD, we surely cannot do anything.

We are just branches, without any source of water / minerals. The Vine is Jesus. Without Jesus we would become dried up and the Father as a faithful husbandman would prune those branches who are not abiding in Jesus.

It is not sufficient for the Christian to be abiding in the vine only half hour in the morning and half hour in the evening. If we keep us abiding in the vine all the time, father cleans up to branches to bear more fruits.

If you wonder why you have not brought forth fruits to the LORD, first let us understand that for Being fruitful we must be abiding to the Vine.

Paul says “sometimes sinful nature overcomes good nature and I am unable being good"

This happens because of the intermittent abiding to the Vine.

Being prayerful at all times is the mandate. When we are prayerful, we are abiding in Jesus. We allow Holy Spirit to work with us. Have you ever tried to submit your work to the Lord? Try doing it.

Paul writes, In all situations, be thankful to the Lord.

There are situations that you may perceive as adverse. However might be the situation, give thanks to the LORD.

This quality of Thanking the LORD in every situation comes with prayer and practice. Remember Job. Remember Stephen. Even when they were driven to the brink of death, they still prayed.

Prayer is not a few minutes act where we ask ask ask and possibly thank God for few mercies and close to go back. Prayer is a relationship between you and your creator. Prayer is that abiding force which keeps you in the vine.

Supplication of your lives to God and accepting that without Jesus you can not accomplish anything is the first step to start abiding in the Vine.

Vine is ready to nourish the branches. Are you willing to be abiding in the Vine and bring forth fruits?

Meditate John 15 for furtherance of how to be abiding and bring forth fruits.

May the Spirit of Truth lead you in all Truths. Amen.

நம் வாழ்நாட்களில் என்ன செய்தோம் நாம்?

இன்று பல கிறிஸ்தவர்களை ஒரு கேள்வி கேட்க வேண்டும். தினம் எத்துனை நேரம் நீங்கள் கர்த்தருடன் இருப்பீர்கள்? சடுதியாக வரும் பதில், காலை, மாலை என இருவேளை ஜெபிக்கிறோம். ஏறக்குறைய அரை மணிநேரம், ஒவ்வொரு வேளையும் ஜெபிக்கிறோம். இந்த ஜெபங்களில் ஒன்று குடும்ப ஜெபமாக இருக்கும். தனிப்பட்டு அதில் ஒரு 10 நிமிடமே தனி நபர் ஜெபம் இருக்கும்!

நம்மில் பலர் மதசார்பில்லா வேலைகளில் வேலை செய்வதும், மாணவர்கள் பள்ளிக்கோ, கல்லூரிக்கோ செல்வதும் வழக்கமாக கொண்டுள்ளோம். வேலைக்கு செல்லும் நேரம், திரும்பி வரும் நேரம் என்று சற்றேறக்குறைய 12 - 13 மணி நேரம் வீட்டிற்கு வெளியே செலவிடுதல் வாடிக்கை. சிலர் overtime, special class என்று இந்த வெளி நேரம் மிகுதியாகுவதும் உண்டு, இரவில் 6 - 10 மணி நேரம் உறங்குகிறோம். மீதம் உள்ள நேரமே, குடும்ப நேரம்.

வீட்டில் இருக்கும் இல்லத்தரசிகளுக்கோ, வீட்டு வேலை, சமையல், பிள்ளைகளை கவனிப்பது, சிறிது நேரம் தொலைக்காட்சி காண்பது, எப்போதாவது அக்கம் பக்கத்து இல்லத்தரசிகளிடம் வம்பு பேசுவது என்று 24 மணி போதவில்லை என்று கூறுபவர் உண்டு!

இப்படிபட்ட நெருக்கடியான நேரப் பற்றாக்குறையில் ஜெபத்திற்கு எங்கே நேரம்? என்று கேட்கின்றீர்களா?

பெற்றோர்களை இன்னொரு கேள்வி கேளுங்கள். உங்கள் பிள்ளை எத்துனை நேரம் ஜெபிக்கிறான்? வாடிக்கையான பதில், ஜெபிக்கவே மாட்டேன் என்றோ. மிகக்குறைவான நேரமே ஜெபம் செய்கிறான்/ள் என்றோ புலம்பாத பெற்றோரை கண்பதரிது. சில குடும்பங்களில் பிள்ளைகள் ஞாயிறு ஆராதனைக்கு தயாராகி அழைத்து வருவதே ஒரு போராட்டம். அல்லது தன் பிள்ளை சபை நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்பதில்லை, ஒரு கிரிகெட்டோ, கால் பந்தோ விளையாடும் போது காட்டும் ஆர்வம் ஜெபத்திலோ சபையிலோ இல்லை என்பதே பல பெற்றோரின் புலம்பல்.

இவைகளுக்கு விதிவிலக்காக சில குடும்பங்களும் உள்ளன. மையக் கருத்து இது தான். பெற்றோர் பிள்ளைகளை வழிநடத்தும் பெரிய பொறுப்பிலும், மூத்த பிள்ளைகள் தங்களைவிட சிறியோருக்கு உதாரணமாக இருப்பதையும் உணர வேண்டும்.

நாம் நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் ஜெபிக்கிறோமா? ஒவ்வொரு நாளையும் ஜெபத்தோடும் வேதாகமம் வாசித்தும் தொடங்குகிறோமா? சமையல், வேலைக்கு கிளம்புவது போன்ற சிறு சிறு நிகழ்வுகளிலும் தேவனுடைய ஈவிற்காக நன்றி செலுத்துகிறோமா?

எவ்வளவு மக்கள் சமைக்க ஒன்றுமில்லாமல் திண்டாடுகிறார்கள்? எவ்வளவு மக்கள் நீரில்லாமல் அவதிப் படுகிறார்கள்? கர்த்தர் தந்த நல்ல ஈவுகள் அல்லவா இவை? கிறிஸ்து நமக்கு அன்றாட அப்பம் தாரும் என்று ஜெபிக்க சொல்லிக் கொடுத்தார். அன்றாட அப்பத்திற்காக நன்றி சொல்வது வேண்டாமா?

நம்மில் எவ்வளவு பேர் இரு சக்கர வாகனத்திலோ அல்லது காரிலோ ஏறும் முன்னர் ஜெபிக்கிறோம்? பேருந்து  பயணத்தின் முன்னர் ஜெபிக்கிறோமா? சில நேரங்களில் நடந்து செல்ல நேரிடும் போது கர்த்தாவே நல்ல வலிமையான கால்களை எனக்கு கொடுத்ததற்கு ஸ்தோத்திரம் என்று சொல்லியிருக்கிறோமா?

வேலையிலோ, பள்ளியிலோ நாம் ஜெபிப்பதற்கு தேவை இல்லை என்று எண்ணிவிடுகிறோம். அப்படியல்ல. ஒவ்வொரு வேலைக்கும், மிக மிக சாதாரணமாக உங்கள் காலால் ஒரு அடி எடுத்து நடப்பதற்கும், உங்கள் கையால் ஒரு சிறு துரும்பை அசைப்பதற்கும் ஜெபம் தேவை. இயேசு சொல்கிறார் "என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது" யோவான் 15:5

ஆக, ஜெபிக்காமல், அவரிடம் இருந்து பெலனை பெறாமல் நம்மால் மெய்யாகவே எதையும் செய்யக் கூடாது.

நாம் வெறும் கிளைகளே. நமக்குத் தேவையான நீரோ, ஊட்டச்சத்தோ இல்லாத வெறும் கிளைகள். இயேசுவே மெய்யான திராட்சச்செடி. இயேசுவில் நாம் இணைந்தில்லாமல் இருந்தால், வாடிவிடுவோம். பிதா நம்மை அப்புறப்படுத்தி விடுவார். ஏனெனில், பிதாவே திராட்சத் தோட்டக்காரர்.

ஒரு கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைக்கு தினத்தில் அரை மணி நேரம் காலை மாலை ஜெபம் போதாது. திராட்சச்செடியில் எப்போதும் இணைந்து இருப்போமானல், பிதா அதிகமான கனிகளை கொடுக்க நம்மை நம்மை சுத்திகரிக்கிறார்.

என்றாவது, "என்ன கனி கொடுத்தேன் என் கர்த்தருக்காய்?" என்று நினைத்ததுண்டா? கனிகொடுக்க செடியில் இணைந்திருக்க வேண்டுமே!

பவுல் சொல்கிறார்
ரோமர் 7 18....அதாவது, என் மாம்சத்தில், நன்மை வாசமாயிருக்கிறதில்லையென்று நான் அறிந்திருக்கிறேன்; நன்மைசெய்யவேண்டுமென்கிற விருப்பம் என்னிடத்திலிருக்கிறது, நன்மைசெய்வதோ என்னிடத்திலில்லை.
19. ஆதலால் நான் விரும்புகிற நன்மையைச் செய்யாமல், விரும்பாத தீமையையே செய்கிறேன்.
20. அந்தப்படி நான் விரும்பாததை நான் செய்தால், நான் அல்ல, எனக்குள்ளே வாசமாயிருக்கிற பாவமே அப்படிச் செய்கிறது.

செடியில் அவ்வப்போது இணைவதால் வரும் விளைவே இது.

எப்போதும் ஜெபத்தில் இருப்பது அவசியம், ஜெபம் செய்யும் போது நாம் இயேசுவுடன் இணைந்திருக்கிறோம். நாம் ஆவியானவருக்கு நம்மில் வேலை செய்ய இடம் கொடுக்கிறோம். தேவனிடம் "சரணாகதி நீரே" என்று கூறியிருக்கிறீர்களா? கூறுங்கள். செயல் படுத்தி பாருங்கள்!

பவுல் எழுதுகிறார் "எல்லாவற்றிலும் ஸ்தோத்திரம் செய்யுங்கள்" சில நேரங்களில் நமக்கு சாதகமில்லாத நிகழ்வுகள் நடக்கும். நிலை எதுவானாலும் கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம் செலுத்துங்கள். யோபு, ஸ்தேவான் போல மரண தருவாயிலும் ஜெபம் செய்யுங்கள். கர்த்தருக்கு எல்லா நேரங்களிலும் ஸ்தோத்திரம் செய்வது ஜெபத்தினாலும், விசுவாச  வழக்கத்தினாலும் வரும் ஒன்று.

ஆக ஜெபம் என்பது ஒரு சில நிமிடங்கள் நமக்கு தேவையானதை மட்டும் கேட்டுவிட்டு, நமக்கு தந்த சில ஈவுகளுக்காக ஸ்தோத்திரம் செய்து விட்டு முடிக்கிறது அல்ல. ஜெபம் என்பது ஒரு உறவு. உங்களுக்கும் உங்களை படைத்த கர்த்தருக்கும் நடுவே உள்ள உறவு. உங்களை மெய்யான திராட்சச்செடியோடு இணைக்கும் உறவு. 

முழுவதுமாக இயேசுவை சார்ந்திருங்கள். அவரில்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது என்பதை உணருங்கள். செடியோடு இணைந்து கனி கொடுங்கள்.

செடி கிளைகளுக்கு நீரும் ஊட்டச்சத்தும் கொடுக்க ஆயத்தம். கிளைகளான நீங்கள் ஆயத்தமா?

சத்திய ஆவியானவர் தாமே உங்களை சத்தியத்திற்குள் வழிநடத்துவாராக. ஆமென்.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் இன்றியமையாதவை - நிறைவுப் பகுதி

எந்நேரத்திலும் யேகோவா என்னும் நாமமுள்ள பிதாவாகிய தேவனை மாத்திரம் முன்னிறுத்தி, அவரை மட்டுமே மகிமை படுத்தி, ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலின் படி ஒவ்வொரு கணநேரமும்  இயேசுவின் நற்செய்தியை வாழ்ந்து, பிதாவின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுபவர்களே தேவ ஜனம் என்றழைக்கப்பட தகுதியுள்ளோர்.

தேவன் நம்மை இப்படி வனைய, குயவன் கையில்  ஈரக் களிமண்ணாக நம் வாழ்வை ஒப்புக் கொடுப்போம்.

எந்தவொரு நிலையும் தேவனுக்கு பெரிதானதல்ல... நம் தேவனால் கூடாத காரியம் ஒன்றும் இல்லை. நம் இரட்சகர் சொல்கிறார் "விசுவாசிக்கிறவனுக்கு எல்லாம் கூடும்"

என்னே ஒரு வாக்குதத்தம்! தேவனால் கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லை! விசுவாசிக்கிறவனுக்கு எல்லாம் கூடும்!

அல்லேலூயா!

நம்மிடத்தில் இயேசு பெரும் விசுவாசத்தை கேட்கவில்லை. கடுகு விதையளவு விசுவாசமே கேட்கிறார்.

ஆக விசுவாசம் மட்டும் இருந்தால் போதுமா?

நான் விசுவாசிக்கிறேன் ஆண்டவரே, உம்மால் இதை செய்யக் கூடும் ஆண்டவரே, ஜெபத்தை கேட்டருளும் என்று முட்டி மோதி ஜெபிக்கும் மக்களின் மத்தியில், என் தேவன் எனக்கு என்ன கொடுக்க சித்தமாயிருக்கிறாரோ, அது என்னை வந்தடையும். என் பணி அவர் சித்தத்தை செய்து முடிப்பதே என்று கிரியைகளை செய்வோர் எத்துனை?

இதோ என் ஆத்துமாவை வாங்கத் தேடுகிறார்கள், என் ஆத்துமாவை எடுத்துக் கொள்ளும் என்று சூரைச்செடியின் கீழ் படுத்திருந்த எலியாவை இரண்டு முறை எழுப்பி ஆகாரம் கொடுத்து,
ஆவியானவர் நடக்கச் சொன்னார், நாற்பது நாள் ஆகாரம் கூட இல்லாமல் நடக்கும் எலியாவின் கிரியையை நினைவு கூருங்கள்.

யெசபேலை விட கர்த்தருடைய கரம் குறுகியதோ? ஆயினும் ஒரு பரதேசியைப் போல தேவ ஆவியானவர் சொன்னதால் நாற்பது நாள் ஆகாரமில்லாது ஓரேப் மலை வரை நடந்த எலியா. கடுகளவு விசுவாசம் எனக்குள் உள்ளது. ஆகையால் என்ன தீங்கு என்னை மேற்கொள்ளும். இதோ இப்போது தானே அக்கினியால் உத்தரவு கொடுத்தார் தேவன். நான் ஏன் ஓட வேண்டும் என்று அவன் கேட்டானா?

ஓடியதாலே கர்த்தருடைய மகிமையை, அவர் முன்செல்லும் சமூகத்தை கண்டான். ஆயினும் கர்த்தர் என்ன சொல்லுகிறார், "பாகாலை ஆராதனை செய்து முடங்காத ஏழாயிரம் பேர் இஸ்ரவேலில் வைத்திருக்கிறேன்"

ஐயா... அதெல்லாம் மிகப் பழைய நிகழ்வுகள் என்று நினைக்கிறீர்களா, புதிய ஏற்பாட்டிலும் பல உதாரணங்கள் உள்ளன
இயேசுவின் வாழ்க்கையில் பார்க்கிறோம்.... திமிர்வாதக்காரனை சுமந்து வந்த மனிதரின் விசுவாசத்தை இயேசு பார்க்கிறார். விசுவாசத்தை மட்டுமல்ல, தூக்கிக் கொண்டு கூரையை பிரித்து இறக்கும் கிரியையையும் பார்க்கிறார்.

என் வாழ்க்கை, என் குடும்பம், என் ஆசீர்வாதம், நான் இயேசுவை காணவேண்டும், நான் அவர் உபதேசத்தை கேட்டால் போதும், என அந்த வீட்டில் கூடியிருந்த மக்கள் நினைத்த போது, 'இவன் எப்படி போனால் எனக்கென்ன?', என்று விடாமல், கூரையை பிரித்தேனும் இறக்குவோம் வாருங்கள்... இவன் சுகமாக வேண்டும்... என்ற விசுவாசக் கிரியையை கண்ட இயேசு குணமாக்குகிறார்.

யாக்கோபின் நிரூபத்தில் படிக்கிறோம் "கிரியை இல்லா விசுவாசம் செத்த விசுவாசம்" யாக்கோபு விசுவாசத்தின் தகப்பன் என்று போற்றப்படும் ஆபிரகாமே கிரியையினால் நீதிமானாக்கப் பட்டான் என்று எழுதியிருப்பதை காணுங்கள்.

இதே போல் பற்பல உதாரணங்கள் உண்டு.

ஆக, தேவ பிள்ளையே, தேவ சித்தத்தை கேட்டு, அப்படியே ஆகுமென விசுவாசித்து, 'தேவனே இந்த சித்தத்தில் என் பங்கு என்ன?' என்று கேட்டு, அவர் சொல்லிற்கு கீழ்படிந்து கிரியை செய்வதே தேவ பிள்ளைகள் வாழ்வில் இன்றியமையாதது.

பிதாவின் சித்தம் செய்பவனே பரலோக ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பான். இது இயேசுவின் சத்திய வாக்கு.

பிதாவின் சித்தம் செய்ய ஒப்புக் கொடுங்கள். அவர் என்ன செய்யச் சொன்னாலும் கீழ்படிந்து செய்யுங்கள்.

தேவன் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக. ஆமென்.

Cardinal rules of Christian Life - Part 2

Cardinal rules of Christian Life - Part 2
கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் இன்றியமையாதவை  - பகுதி 2

In the last post we saw that Hearing the will of God is the First Cardinal rule. When God speaks to us, he would speak to us with great clarity and probably show us what needs to be done, just he shew Jesus.

முந்தைய பதிவில் நாம் தேவனுடைய சித்தம் என்ன என்று கேட்பதே முதல் இன்றியமையாத செயல் என்று கண்டோம். தேவன் நம்மொடே பேசும் போது மிகத் தெளிவாக பேசுவார். நாம் காத்திருந்தால், இயேசுவிற்கு செய்துக் காட்டியது போலே செய்துக் காட்டுவார்.

Thus when we hear and / or see what LORD is wanting us do, we should accept it as it is. Atleast accept it as much as possible. Remember the vision Apostle John had in the Patmos Island. He saw the end of times as a series of vision and he was asked to record these visions. We all know that he, recorded the words given Holy Spirit. Many of the prophecies are yet to be fulfilled and they are sealed.

தேவனுடைய சித்தத்தை நாம் கேட்கும் போதும், காணும் போதும், கேட்டு, கண்ட படியே அதை ஏற்றுக்
கொள்ள வேண்டும். குறைந்தது நம்மால் முடிந்த வரையில் மனதில் வாங்குவது அவசியம்.
அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் பத்மு தீவில் ஆவிக்குள்ளான போது தான் கண்டு, கேட்ட கடைசி
காலங்களை குறித்த தரிசனங்களை ஆவியானவர் சொன்ன படியே எழுதியிருப்பதை அறிவோம். அதிலுள்ள
பல தீர்க்கதரிசனங்கள் இன்னும் நிறைவேற வேண்டியவை. முத்திதிக்கப் பட்டவை

Few of us doubt by what we perceive and if it is against our conviction and beliefs. For Example, Some of us
believe that our LORD is gracious and will not punish people in the age of grace. So when a vision is shown to us that there is going to be a upheaval where few thousand people get killed, we immediately think it is not from the LORD. We conclude that LORD doesn't have heart to kill such multitude. Some of us escape from that vision like the Prophet Jonas.

நம்மில் சிலர் தரிசனங்களை கண்டவுடன் அந்த தரிசனம் நாம் நம்பும் நம்பிக்ககைக்கு எதிரானதாக இருப்பின் அது தேவனிடமிருந்து வந்ததா என்று ஆராய்கிறோம். எடுத்துக்காட்டாக, தேவன் ஒரு பேரழிவை நம் தரிசனத்தில் காண்பித்தால், தேவன் மிக கருணையுள்ளவர், இப்படி பேரழிவை கிருபையின் காலத்தில் அவர் செய்ய மாட்டார் என்று நினைக்கிறோம், மேலும் சிலர், அந்த தரிசனத்தில் இருந்து யோனா ஓடியதைப் போன்று ஓடுகிறோம்.

Doubting is not right in the LORD's will.  We saw how Zechariah doubted and was mute till the prophecy of John the Baptist was fulfilled. However LORD allows certain people to ask for signs, to reaffirm if that was LORD who spake. Gideon, Hezekiah being classic examples.

தேவனுடைய சித்தத்தை சந்தேகிப்பது தவறு. நாம் சகரியாவின் நிகழ்வில் கண்டோம். சந்தேகித்ததனால் வார்த்தை நிறைவேறும் நாள்வரையில் ஊமையாக இருந்தான். ஆயினும் சில வேளைகளில் தேவன் சிலருக்கு தான் பேசியதை உறுதிப்படுத்த அடையாளங்களை கொடுப்பதுண்டு. கிதியோனும், எசேக்கியா ராஜாவும் இவ்வகை நிகழ்வுகளுக்கு சிறந்த உதாரணங்கள்.

What we need to do is Believe! Nothing short of believing. If you want LORD to reaffirm, ask for the affirmations. However LORD doesn't like to give signs all the times. He expects us to have a strong belief in him, that we should stop unbeleieving and ask for signs all the times. Remember Jesus rebuking Pharisees who asked him for signs. Not once but atleast twice he rebuked them as adulterous generation.

நாம் செய்யவேண்டியது ஒன்றே! விசுவாசிப்பது!. விசுவாசத்தை உறுதிப்படுத்த அடையாளங்களை கேட்கலாம். ஆயினும் கர்த்தர் எல்லா சமயங்களிலும் அடையாளங்களை கொடுப்பதில்லை. நாம் விசுவாசத்தில் வளர்ந்து சிறிதளவும் அவிசுவாசம் இல்லாது இருப்பதே தெவனுக்கு ப்ரீதியான காரியம். நினைவில் கொள்ளுங்கள், பரிசேயர் குறைந்தது இருமுறை இயேசுவை அடையாளம் கேட்டபோது அவர்களை விபச்சார சந்ததியார் என்று கடிந்து கொள்ளுகிறார்.

Hear the will of God and Believe in whatever LORD has spoken to you. Our LORD foretells. Just as he foretells Abraham and see what Abraham did in the case of Sodom and Gomorrah. Abraham intercedes in Prayer. LORD listens to his intercession six times. However there were not even 10 righteous in these Cities so LORD destroys. Ask the Holy Spirit if you need to intercede, if yes, intercede.

தேவ சித்தத்தை கேட்டு, அதை விசுவாசியுங்கள். தேவன் என்ன சொன்னாலும் விசுவாசியுங்கள். நம் தேவன் பல நேரங்களில் வரும் காரியத்தை முன்னறிவிக்கும் தேவனாக இருக்கிறார். ஆபிரகாமுக்கு சோதோம் கொமொரா அழிக்கப்போவதை கூறுகிறார். ஆபிரகாம் உடனே தேவனிடம் மன்றாட்டு ஜெபத்தை ஏறெடுக்கிறான். ஆறு முறை மன்றாட்டு ஜெபத்தை கேட்கிறார். பத்து நீதிமான்கள் கூட அந்த நகரங்களில் இல்லாத நிலையிலே அவர் அந்த நகரங்களை அழிக்கிறார். தேவ ஆவியானவர் நம்முள் இருக்கிறார். தரிசனம் கண்டதும் கேளுங்கள். மன்றாட்டு ஜெபம் ஏறெடுக்க வேண்டுமெனில், மன்றாட்டு ஜெபம் ஏறெடுங்கள்.

The second cardinal rule is thus, Beleive in the LORD. Whatever he has spoken to you or shown you. Not an ounce of doubt. If you need to grow in faith, ask the LORD for signs. However not each and every time. Grow in faith as the day goes by.

இரண்டாவது இன்றியமையாத குணம் விசுவாசம். தேவன் உங்களுக்கு கூறிய, காட்டிய தரிசனங்களை விசுவாசியுங்கள். விசுவாசத்தில் குறைவுற்றவராய் இருப்பின், அடையாளங்களை கேட்கலாம். ஒவ்வொரு முறையும் அடையாளம் கேட்காதிருங்கள். நாளொரு மேனி பொழுதொரு வண்ணமாக, விசுவாசத்தில் உறுதிப்படுங்கள்.

May the LORD teach you further and lead you in HIS will. Amen
கர்த்தர் உங்களை மேலும் போதித்து தம் சித்தத்தின்படி வழிநடத்துவாராக. ஆமென்

Are you the elder son or younger son?

Return to your Home

Read Luke chapter 15 before reading this article. Today's article will be based on the Prodigal son story. Insights into the prodigal son are astounding and will help us re - examine ourselves.

This story deals with a family of 3. Figuratively this deals with believers.

1. All of us, the believers, were part of a home.

2. After being a believer, We get to choose between good and bad. There is freewill.

3. If we choose Good, i.e., remain in the Home with the father, it will be good for us

4. If we go wayward like the younger son, we have chosen it on our free will.

5. See here, father's property gets divided and younger gets a share. How true! Whatever good things we have got, came from the father of Lights. How much this is significant with the modern days! The servants of God amassing wealth, from tithes and offerings. They don't walk and sustain in Christ’s teaching "don't store up treasures in the world".

If We accept such people into our house, or even greet them, such act makes us partners in their wickedness. (Read II John, yesterday's bible reading portion)

6. The father of the prodigal son doesn't go in search of the lost son. He allows the son to go in his bad ways! Is that the reason we see the wealth amassing "servants" still amassing freely?

7. When the bad ways suck up all that he had, prodigal son did not return to father. He first tries his hand to work. How true this is! Instead of coming back to the loving father, we often think I can do it myself and survive.

8. When that attempt failed, and drought intensifies, he tries to feed himself from chaff which was kept for pigs. Let us understand the significance...

Drought signifies the spiritual decline. Also for Jews Pigs were supposed to be unclean animals. They would not even touch pigs, leave alone eat the meat. Tending pigs is like working for a person who doesn't share your beliefs. The master grows pigs not for fun, but to eat. He knowingly goes and partner to raise Pigs for consumption. You don't have anything in common.

But not realising your father's love... are you working for a master (secular job) who doesn't share what you believe?

How many of us have done detestable things (bribes, evasion of taxes etc.,) in our secular jobs and have not stood the test of fire like Shadrach, Meshach and Abednego. If we have, understand we have gone wayward. Repent and return to the Lord.

9. When he couldn't get the chaff, then he thinks of the good days he was living. Then he thinks of the servants eating good food in his father's house. How true... when one goes wayward, he thinks about the good times.

How often have we cried out "my first love relationship with you LORD, I ache for that LORD"?

In these days LORD didn't change. We have.

We were Supposed to grow in spirit. Have we?

If we cannot taste the goodness of the LORD like how we tasted once upon a time, in our lives, haven't we gone wayward? Let's Return now!

10. Your father is waiting at the home. To run towards you, to receive you. To clothe you with salvation. To give you his Ring and give a new footwear. He orders a feast for your return in celebration. 'Accept me as a servant' pleads the younger son, but Father accepts him as son and gives back his old position. That's the love of the LORD.

11. The son who remained with the father was angry with the celebration. How often we do get angry, jealous, bitter when some of our brethren get some importance?

Are we praying "Oh God you didn't heal my headache for me, but you healed a cancer to that person"

12. Father's love is unchanging. He reaches out to the elder son and pacifies him to join the celebration, assuring him "All I have, was yours"

If the LORD has spoken to you through this and made you understand the waywardness, just return to the Father's home today. You need not wait for the good things to dry up and then get to a position where in you work for a person who doesnot uphold your beliefs. In whatever situation you are at, LORD is ready to accept you back and clothe you with salvation, give you a ring which specifies authority, provide you a footwear to go around and tell the Father's goodness and feasts with you in celebration.

If you are the elder son, know that "All that father has, is yours" don't begrudge the goodness and love father shows on your brother.

May God bless you.

இளைய குமாரனா மூத்த குமாரனா?

*வீடு திரும்புங்கள். தந்தை உங்களுக்காக காத்திருக்கிறார்*

இந்தப் பதிவை படிக்கும் முன்பு, லூக்கா 15ம் அதிகாரம் படிக்கவும்.

இளைய குமாரன் கதையில் உள்ள ஆழமான கருத்துக்கள் தான் இன்றைய பதிவு.

இக்கதையில் ஒரு 3 பேர் உள்ள சிறு குடும்பம் குறித்து இயேசு கிறிஸ்து கூறியுள்ளார். இந்தக் குடும்பம் தான் விசுவாசிகளால் கட்டப்பட்ட கிறிஸ்துவின் சரீரமாகிய சபை.

1. விசுவாசிகள் நாம் அனைவரும் இந்த குடும்பத்தின் அங்கத்தினர்கள்.

2. நன்மை தீமை இரண்டில் நாம் எது வேண்டுமானாலும் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

3. நன்மையை தெரிந்து கொண்டால் பிதாவோடு வீட்டில் வாழலாம்.

4. இளைய குமாரனைப் போல் கெட்ட வழிகளை தெரிந்து கொண்டால், வழிதப்பி போவோம்

5. இந்த கதையில் காணுங்கள், வழிதப்பி போகும் முன்னர் தன் சொந்த உழைப்பின் பலனை அல்ல, தந்தையின் சொத்தில் தன் பங்கை பிரித்தெடுத்துக் கொண்டு செல்கிறான். எந்த ஒரு நல்ல ஈவும் ஜோதிகளின் பிதாவிடத்திலிருந்து நமக்கு வருகிறதல்லவா?

இக்காலங்களில் சொத்துக்களை குவிக்கும் தேவ ஊழியர் பலர் இதே போல் வழிதப்பியவர்களோ என்று வியக்கத் தோன்றுகிறது. இயேசுவின் உபதேசத்திலே நிலைத்திராமல் மீறி நடக்கிற எவனும் தேவனை உடையவனல்ல. இயேசுவின் உபதேசம் "இல்வுலகத்தில் பொக்கிஷங்களை சேர்க்காதீர்கள்"

இப்படிப்பட்டவர்களை வீட்டினுள்ளே ஏற்றுக் கொள்ளாது, அவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கள் சொல்லாமலும் இருங்கள், ஏனெனில் அப்படி செய்தால் அவர்களின் அக்கிரமச் செயல்களில் நாம் பங்காளிகள் என்று 2யோவான் ல் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளதை அறிவோம். (நேற்றைய வேத வாசிப்பு பகுதி அது)

6. இக்கதையில் தகப்பன் தன்னை விட்டு பிரிந்து சென்ற மகனை தேடிச் செல்லவில்லை. மகன் தீய வழியில் நடக்க விட்டு விடுகிறார். (இதனால் தானோ சொத்துக் குவிப்போரை விட்டு வைத்திருக்கிறார்!)

7. மகனும் எல்லா சொத்தும் செலவழித்தபின்பு, தந்தையின் அன்பை அறியாதே, தன் கைவேலை செய்து பிழைக்க எண்ணுகிறான்.

8. வேலையில் பிழைக்க முடியாமல், பஞ்சம் மேலோங்க, பன்றி மேய்க்க, பன்றியின் உணவாகிய தவிட்டினாலே வயிறு நிரப்ப எத்தனிக்கிறான்.

பஞ்சம் என்பது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் சரிவைக் குறிக்கிறது. பன்றிகள் மேய்த்தலோ, மேலும் கீழ்த்தரமான வாழ்க்கை முறையை குறிப்பிடுகிறது. ஏனெனில், யூதர்கள் பன்றியை ஒரு அசுத்த மிருகமாக கொண்டிருந்தனர். அதை தொடக் கூட மாட்டார்கள். பன்றிக் கறியை புசிப்பதை பாவமாக எண்ணினார்கள். ஏனெனில் நியாயப்பிரமாணத்தின்படி அது மீறுதலாகும். அப்படி இருக்கையில், பன்றி மேய்க்க, பன்றியின் உணவாகிய தவிட்டினாலே வயிறு நிரப்ப எத்தனிக்கிறான்.

தேவனை விட்டு வழிதப்பி போகும் மக்கள், விசுவாசத்தில் குறைவுபட்டு புறஜாதி எஜமானரின்  அருவருக்கத்தக்க (லஞ்சம், அநீதியான வாழ்க்கை, வரி ஏய்ப்பு போன்ற செயல்களுக்கு) வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கும்.

நம்மில் எத்தனை பேர் சாத்ராக் மேஷாக் ஆபத்நேகோ போல், உயிருக்கு ஆபத்து வந்தாலும் தேவ நீதியை கைக்கொண்டு நடக்கிறோம்? உங்கள் வாழ்க்கையில் அருவருக்கத்தக்க செயல்களை செய்திருப்பீரானால் மனந்திரும்பி, பிதாவிடத்தில் மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும்.

9. தவிடும் கிடைக்காத போது தன் தந்தையிடம் தானிருந்த மகிமை நிலையை எண்ணுகிறான். எத்தனை முறை நாம் எண்ணியிருப்போம்?

'கர்த்தாவே உம்மில் முதலில் இருந்த அன்பு எனக்கு திரும்ப வேண்டும்' இப்படி எண்ணியோர் யாவரும் குறைவு படத் தொடங்கியோரே.

கர்த்தரின் அன்பு மாறாதது. நாமே மாறியிருக்கிறோம். இடைப்பட்ட காலத்தில் ஆவியின் வளர்ச்சியைக் கொண்டிருக்கிறோமா?

இல்லையெனில் இன்றே வீடு திரும்புவோம்.

10. தந்தை நமக்காக காத்திருக்கிறார். இரட்சிப்பு எனு‌ம் நல்லுடையை தந்து, மோதிரம் அணிவித்து, காலணி அணிவித்து, நமக்காக விருந்தை கட்டளையிடுகிறார். ஒரு வேலைக்காரனாக ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று கெஞ்சிய இளைய மகனை, தன் மகனாக ஏற்கிறார்.

11. மூத்தகுமாரன் வயலிலிருந்தான். அவன் கோபமடைந்து வெளியில் நிற்கிறான். நாம் என்றாவது வியந்ததுண்டா... கர்த்தர் என் தலைவலியை குணமாக்க வில்லையே, யார்யாருக்கோ புற்று நோயை குணமாக்குகிறார்!

இப்படி என்றாவது நினைத்தால் மூத்தகுமாரன் நீர்.

12. தந்தையின் அன்பு மாறாதது. அவனையும் அரவணைத்து 'என்னுடையதெல்லாம் உன்னுடையதாக இருந்ததே' என்று கூறுகிறான்.

இப்பதிவின் மூலம் தேவன் உங்களிடம் பேசினால், இளைய குமாரனின் நிலையை உணர்த்தினால், எந்த நிலையில் இருந்தாலும், வீடு திரும்புங்கள். குறைவு பட்டுத்தான் திரும்ப வேண்டும் என்ற அவசியம் இல்லை. இன்றே திரும்பினாலும், கர்த்தரின் அன்பு மாறாதது.

நீங்கள் மூத்தகுமாரன் நிலையில் இருந்தால், 'கர்த்தருடையதெல்லாம் உம்முடையது' என்பதை உணருங்கள். வீண் கோபம் வேண்டாம்.

கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக.